Συνέντευξη+Μοναχού

 Συνέντευξη ενός μοναχού

Η εν λόγω συνέντευξη είναι παρμένη από το διαδίκτυο επειδή είναι λίγο δύσκολο να συναντήσω κάποιον και να του πάρω αυτοπροσώπως.

**1. Ποιές είναι οι προδιαγραφές για να μονάσει κανείς, τι επιλογές έχει; Και τι συνέπειες μπορεί να έχει η απόφασή του αυτή γνωρίζοντας εκ των προτέρων;**

 Δεν υπάρχουν «προδιαγραφές» για να μονάσει κανείς. Μόνο θέληση χρειάζεται. Προδιαγραφές υπάρχουν για να ιερωθεί κανείς. Όχι για να μονάσεις. Μοναχός είναι ένας άνθρωπος που μετάνιωσε για τις λανθασμένες πράξεις του και αποφάσισε να επανορθώσει, και να βελτιώσει τον εαυτό του πνευματικά, ώστε να φθάσει στην κατά χάριν Θέωση. Καταρχήν ο άνθρωπος που θα παρουσιαστεί σε μοναστήρι με κάποιες σκέψεις για να γίνει μοναχός, θεωρείται «δόκιμος», υπό δοκιμήν, για τουλάχιστον 1 έτος. Ακόμη και 3 ή και περισσότερα έτη είναι συνήθης χρόνος. Μετά τη δοκιμή κείρεται «Ρασοφόρος», δηλ. μοναχός ο οποίος μπορεί να φύγει σε άλλη αδελφότητα αλλά όχι πίσω στον κόσμο, χωρίς πνευματική απώλεια. Μετά από άλλα 3 έτη τουλάχιστον ο ρασοφόρος «χειροτονείται» «Μεγαλόσχημος», όπου υπόσχεται να παραμείνει εφ’ όρου ζωής στην αδελφότητα, εκτός εξαιτίας 2 συγκεκριμένων περιστατικών. Φυσικά δεν υπάρχουν αλυσίδες και σχοινιά, αν θέλει κανείς φεύγει. Απλά αναφέρω τους Ι. Κανόνες.

 **2. Τι το διαφορετικό έχουν οι άνθρωποι που μονάζουν; Υπάρχει κατάλληλη στιγμή που κάποιος είναι ή νιώθει έτοιμος να μονάσει;**

 Ναι υπάρχει κατάλληλη στιγμή, προσωπικά το αποκαλώ «κάλεσμα», όταν σου γυρίζει η ζωή 180ο χωρίς να έχεις κάνει τίποτα πέρα από μια προσευχή. Άνθρωποι που ποτέ δεν είχαν σκεφτεί να γίνουν μοναχοί ανάβουν από θείο ζήλο σε μια στιγμή. Πως να τον κρατήσεις στον κόσμο; Δεν υπάρχει πάντως κάτι συγκεκριμένο για να ξεχωρίσεις κάποιον που θα μονάσει, γιατί υπάρχουν τελείως διαφορετικοί τύποι ανθρώπων: από αγνά παιδιά κάτω από 20 ετών μέχρι πρώην ναρκομανείς. Από τελείως αγραμμάτους μέχρι καθηγητές Πανεπιστημίου, πρώην επιστήμονες της NASA και του CERN, ο Χριστός απαντά σε όποιον τον φωνάξει.

**3. Ένας άνθρωπος για να «αφιερωθεί» στον Θεό πρέπει να είναι απόλυτα συνειδητοποιημένος και κατασταλαγμένος για να λάβει μια τόσο σημαντική απόφαση ζωής, που θα του αλλάξει τα πάντα. Μες στο μυαλό του κατά κάποιο τρόπο πρέπει να έχει αποδείξει την ύπαρξη του Θεού; Υπάρχει Θεός; Γιατί υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που διχάζονται ως προς αυτό.**

Ο άνθρωπος είναι διττός: ψυχή και σώμα. Το μυαλό είναι μέρος του σώματος, ο νους είναι ενέργεια της ψυχής. (Ο νους καλείται και καρδία στην Πατερική διδασκαλία.) Το μυαλό δεν μπορεί να κατανοήσει ποτέ την ύπαρξη του Θεού, γιατί είναι διαφορετικών φύσεων. Ο ίδιος ο Θεός δεν θα ήθελε μια τέτοια απόδειξη διανοητική, γιατί θα καταργούσε το αυτεξούσιο. Μόλις όμως αποφασίσεις να υπερυψωθείς πάνω από την στυγνή λογική, και να «σκεφτείς» με την Καρδία, με την ψυχή, θα νιώσεις τον Θεό, γιατί είναι φτιαγμένη να είναι ενωμένη μαζί Του. Τότε δάκρυα χαράς θα πλημμυρίσουν τα μάτια σου. Η γαλήνη στην ψυχή σου θα είναι τελεία: βρήκες το λιμάνι που έψαχνες.Μία «απόδειξη» για τον Θεό είναι ακριβώς εδώ: πως γίνεται πολλοί νέοι άνθρωποι, επιτυχημένοι σε όλα, να τα παρατάνε και να γίνονται μοναχοί; Η εύκολη απάντηση είναι ότι τρελάθηκαν. Μήπως όμως υπάρχει κάποια Δύναμη που τους βοηθάει να πάρουν αυτήν την απόφαση; Και πως αντέχουν σε όλη τη ζωή τους «κλεισμένοι» στο Μοναστήρι; Μήπως η ίδια Δύναμη τους βοηθάει;  **4. Γιατί κανείς να αφήσει τις «ανέσεις» των εγκοσμίων και να αφιερωθεί «απομονωμένος» στο Θεό; Το άγνωστο μιας ζωής απομόνωσης δεν φοβίζει τον άνθρωπο;**

Όταν στην πνευματική αναζήτηση ο άνθρωπος φτάσει στο σημείο να κατανοήσει την ματαιότητα του κόσμου τούτου, την ψευδαίσθηση που ονομάζεται «πραγματικότητα», τότε δεν του φαίνεται ότι αφήνει κάτι καλό και πάει στα δύσκολα, αλλά ότι αφήνει κάτι ψεύτικο και πάει στο αληθινό. Κατά την Πατερική ορολογία «ανάπτει ο θείος έρως εντός της καρδίας» και δεν λογαριάζεις τίποτα.Όσο για την απομόνωση είναι κάτι που πρέπει να το αντιμετωπίσουμε όλοι κάποια στιγμή. Όταν πεθάνουμε θα είμαστε μόνοι. Απλά κάποιοι θέλουν να προπονηθούν από πιο νωρίς… Γιά πιο προχωρημένους πάλι, «η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβον». Είσαι ενωμένος με τον Ιησού, το αντικείμενο του πνευματικού σου έρωτα. Τι άλλο να θέλεις; Ποιά απομόνωση; Από τον κόσμο, ο οποίος σε χωρίζει από τον Ιησού;  **5. Έχετε γνωρίσει μοναχούς που θέλησαν μετά από κάποιο καιρό να επιστρέψουν στα εγκόσμια; Αν ναί, πως το εξηγείτε αυτό;**

Γνωρίζω 3-4 περιπτώσεις. Το περίεργο δεν είναι ότι γυρίζουν πίσω ένα 1% ή 5%, δεν γνωρίζω ακριβώς. (Δεν μιλάμε για τους δοκίμους, οι οποίοι απλά δοκιμάζουν και δοκιμάζονται). Το περίεργο είναι πως οι υπόλοιποι μένουν σε όλη τους τη ζωή. Γιατί δεν γυρίζουμε πίσω; Επειδή ακριβώς οι περισσότεροι βλέπουμε την αλλαγή που συντελείται στον εαυτό μας, τη βελτίωση. Και κάνουμε υπομονή στις δυσκολίες, γιατί θέλουμε και άλλη αλλαγή, κι άλλη βελτίωση. Δεν έχει τέλος.Τώρα όσον αφορά στο γιατί φεύγουν μερικοί, είναι απλό. Είπαμε ότι η οδός προς την τελείωση είναι δύσκολη. Ανηφορική. Στον δρόμο αυτόν έχομε, όλοι οι Χριστιανοί, 3 εχθρούς: Τον Κόσμο, τη Σάρκα και τον Διάβολο. Οι Μοναχοί έχουν κυρίως 2: την Σάρκα και τον Διάβολο. Αυτός ο τελευταίος, όντας το τελειότερο δημιούργημα του Θεού, έχει και απερίγραπτες ικανότητες. Γνωρίζει πως να επιτύχει τον σκοπό του, σε βάθος χρόνου. Έτσι, υποβάλλει σκέψεις στον αγωνιζόμενο, τέτοιες ώστε αν τις δεχθεί και δεν καταλάβει την πηγή τους, να τον αποκλίνουν ελάχιστα από την οδό του. Κατά τον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος «Μοναχός εστι βία φύσεως διηνεκής». Αν δεν το έχομε αυτό κατά νου και «χαλαρώσουμε» λίγο, υπάρχει κίνδυνος. Τα πάθη είναι τόσο ισχυρά που μπλοκάρουν τη λογική και δεν μας αφήνουν να σκεφτούμε σωστά. Παράδειγμα χονδροειδές: το πάθος της μέθης. Όλα τα πάθη κάνουν το ίδιο στον Νού, αλλά σε διαφορετικό βαθμό. Παράδειγμα λεπτότερο: το πάθος της υπερηφανείας. Αφού τα ξέρεις όλα, πως να μάθεις κάτι; Μόλις λοιπόν κάποιος χαλαρώσει, και αρχίσει να δουλεύει σε ένα πάθος ο δρόμος γίνεται κατηφόρα χωρίς τέρμα. Η πτώση είναι σίγουρη.  **6. Μπορεί να υπάρξει κακό κλίμα ή ιδιαίτερη πίεση μεταξύ των μοναχών και της συμβίωσης αυτών – όπως συμβαίνει στα εγκόσμια συχνά ανάμεσα στους ανθρώπους – και να αποφασίσει ένας μοναχός ακόμα και να αποχωρήσει;**

<span style="color: #000000; font-family: 'Times New Roman',serif;">Βεβαίως υπάρχουν και αυτά στη μοναστική ζωή. Απλά η φυγή δεν είναι λύση, γιατί αν το φιλοσοφήσεις καλά, ο εαυτός μας είναι υπεύθυνος για το πως θα μας συμπεριφερθεί ο άλλος. Όπου και να πας θα κουβαλήσεις τον παλιό σου εαυτό μαζί. Γι’ αυτό συνήθως η λύση δεν είναι η φυγή, αλλά η υπομονή και το «σπάσιμο» των δικών μου «αιχμών» που ενοχλούν τον άλλον. Δεν ονομάστηκε τυχαία ο Μοναχισμός «Επιστήμη επιστημών». Αλλάζει τελείως τον άνθρωπο. Τον βελτιώνει. <span style="color: #000000; font-family: 'Times New Roman',serif;"> <span style="color: #000000; font-family: 'Times New Roman',serif;">**7. Κάποιος μοναχός που έχει ενδιαφέροντα-χόμπι πριν μονάσει μπορεί να τα ασκήσει όταν γίνει μοναχός; Γιατί φανταζόμαστε θα του λείπουν τα αγαπημένα του ενδιαφέροντα.**

<span style="color: #000000; font-family: 'Times New Roman',serif;">Υπάρχουν έξεις και συνήθειες πολύ ισχυρότερες από τα χόμπι τα οποία έχει αφήσει ο μονάζων. Σκεφτείτε ότι αφήνει πίσω του γονείς, αδέλφια, συγγενείς, απολαύσεις, ηδονές. Στο χόμπι θα κολλήσουμε; Η εργασία για την τελειότητα είναι full time job. Πάντως υπάρχουν και ανθρώπινες στιγμές, στιγμές ξεκούρασης: ένα δεντράκι, μία βόλτα στο δάσος, ένα ψάρεμα στη θάλασσα. Αλλά πάλι ο εκπαιδευμένος νούς πρέπει να γυρίζει στον στόχο του. Μάλιστα σε προχωρημένο στάδιο αισθάνεται πιο όμορφα όταν είναι κοντά στον Θεό παρά όταν “διασκεδάζει”. <span style="color: #000000; font-family: 'Times New Roman',serif;">Λέγεται ότι επεσκέφθη ένας κυνηγός τον Αββά Αντώνιο τον Μέγα (4ος αι. μ.Χ.) και τον βρήκε να παίζει με τους μαθητάς του με μια πέρδικα. Ο Αββάς (=πατήρ στα εβραικά) κατάλαβε ότι σκανδαλίστηκε και του είπε: <span style="color: #000000; font-family: 'Times New Roman',serif;">«Τέντωσε το τόξο σου.» Αυτός το τέντωσε. <span style="color: #000000; font-family: 'Times New Roman',serif;">«Τέντωσέ το περισσότερο.» Το τέντωσε περισσότερο εκείνος. <span style="color: #000000; font-family: 'Times New Roman',serif;">«Ακόμη περισσότερο.» Τότε ο κυνηγός απεκρίθη: <span style="color: #000000; font-family: 'Times New Roman',serif;">«Δεν πάει άλλο, θα σπάσει». <span style="color: #000000; font-family: 'Times New Roman',serif;">«Το ίδιο και ο άνθρωπος», απήντησε ο διακριτικός Όσιος.

<span style="color: #000000; font-family: 'Times New Roman',serif;">**8. Σε τι διαφέρει η Μονή από το Κελί και τι άλλες τέτοιες διακρίσεις υπάρχουν που θα πρέπει κανείς να γνωρίζει αν θελήσει να μονάσει;**

<span style="color: #000000; font-family: 'Times New Roman',serif;"> Ανεφέρθησαν ολίγα παραπάνω. Όποιος θέλει να μονάσει δοκιμάζει πρώτα σε διάφορα μέρη, ή έχει επισκεφτεί ως κοσμικός διάφορα Κοινόβια και Αδελφότητες και πηγαίνει εκεί που του ταιριάζει, σύμφωνα με τον χαρακτήρα του. Οι παλαιοί Γέροντες έκαναν μια χονδρική διάκριση ως εξής: οι θυμώδεις καλύτερα να πηγαίνουν σε Μοναστήρια, ενώ όσοι πολεμούνται από ακαθάρτους λογισμούς πολύ να πηγαίνουν σε Κελί με λίγους αδελφούς. Τίποτα δεν είναι όμως απόλυτο.

Μιχάλης Μ. Γιώργος Α.